JØRREN håd tint ve den gammel Prowst Lind
så lænng, te han sjel bløw gammel å gro,
no hjalp han den ny Præst mej å fløt ind,
- hwodan mon de no vild kom te å go?
Den ny wa jo fååle flink o en Mååd,
de wa vesnok -en gue Mand, di håd fåt,
men ålld di Bøgge de Mennesk da hååd -
å løøs så møj kund da ålde vær godt !
Æ gammel Prowst, vest en, wa klåer å klog,
han preket godt, å han kunnd hans Kram;
han behøwwet ålde å si i en Bog,
få han håd løst farre, inden han kam!
Teksten forekommer i følgende publikationer:
| Awtensææd af Anton Berntsen (1945) |
Copyright ISCA Software 2023-