Bemærk: Denne tekst er ikke korrekturlæst (endnu)!
Da Adam gik rundt i Edens Haww,
da tøtt han te Tie, han wa så jenle,
men så fæk han en Daw en stue Gaww,
-de wa Ewa, å hun wa så mild å så venle.
De Siibjen, hun koost, wa godt giwwen ud,
mæ hinnd wa no åld hans Sorre fådrøwwen;
den Daw, te han fæk sæ så yndig en Brud,
vild han tænk o mæ Glee, så lænng han wa løwwend.
Mon Adam kund nenn å skjæld ud o hans Kuen?
Nææj, han wa ves ålde så ufåstande.
A tænke, han ga hind et Køs hwæ Muen
å såå: De wa Sjow, te vi fæk hwerande!
Teksten forekommer i følgende publikationer:
| Gue Venner af Anton Berntsen (1951) |
Copyright ISCA Software 2023-