Tåvvele-Paje

Bemærk: Denne tekst er ikke korrekturlæst (endnu)!

A so ham så jawwnle, ilaw a wa Båen,
hans Bowse wa gjaan nowwed stompe,
han røst o æ Howed å gor Tejn mæ æ Håend,
de wa læt nok å si, han wa tombe.

Å somtie gik han å såå: Jaja,
di kålde mæ Tåvvele-Pæje,
men a æ no ett så tåvle endda,
læ Folk så sæjj, hwa di sæje.

Såen stagg'ret han om i så manne Oer,
æ Temmer wa fresk nok i ham,
han hååd si Hjem o æ Fattegoer,
æ Føø måt æ Sown jo gi ham.

Hwodan han holdt ud te å ha et såen,
ja, hwem ka wol snåe fåsto et,
vi ander, dæ håe wo gue Fåståend,
skuld møj bæjje læær å skjøn o et.

Dæ døe så manne, bådde stuer å smo,
å tit ka di groww rinng undvææres,
men såen en Stakkel blywwe ve å go,
mens ander te Grawen bææres.

Hwa Nøtt han wa te, kund vi ander ett si,
men de véd Wohærre bæjje,
å da de omsie bløw ve æ Ti,
så kam der å Bod atte Pæje.

Teksten forekommer i følgende publikationer:

Atterorsplowwen af Anton Berntsen (1971)

Tilbage