Bemærk: Denne tekst er ikke korrekturlæst (endnu)!
Ja, no er en da kommen hjem igjen,
do ka trow de wa strenng den Daw a måt hen,
å Gud fri wos wal som di handlet mæ mæ,
mi Pææng å mi Klæjjemon tow di fræ mæ,
di lo mæ i Bløed i en Kar mæ Wand,
a bløw wasket som næer en gjø smo Bøen i Stand.
No håer a løwet i ottåtres Oer,
a hå tint få Piig å wan Kuen i en Goer,
men ålde håer a håd Wand o mi Krop,
a wa lii te a røst ve di samlet mæ op.
Så kam a i Seng ve den Hoorhjed wa æend,
å æ Seng wa såmend bådde ren å pæen,
men æ Sengitøw wa no tynd Pjatteri,
— en ka li ad et no ve de wal æ fåbi! —
En kund knap fånimm en håd Owwedjøøn o sæ,
håd di så endda læt mæ beholld mi Huesse.
Så kam der en Dogter, en ung Støk Knæjt,
å han spuer mæ ud om mæ sjel å mi Slæjt,
om a faar håd wan sykk, om hwa Bøen a håd føj,
jow, han kund find o å spøør om så møj,
han wa ræt en grimme nysgjerre Slog,
å hwa a fåtalld skrøw han ind i en Bog.
A ved ett hwo lænng han bløw ve å plaww,
han lyyj o mi Brøst å han klemt o mi Maww,
a tøtt, de wa knap nok hiel anstændig,
men han vild ha te, de wa groww nødvendig.
Så fæk a de Meddesin a skuld ha,
de so godt nok ud men wa strenng å ta.
A bløw gnejjen å moflet å vejet å gradet,
å hweranden Daw kam a hen å bløw badet,
mæ dje Renlehjed drøw di et snåe få vidt,
en bløw wasket hwæ Daw men wa ålde beskidt,
di vild å ha mæ te å bøøst mi Tænd,
de mindt a kund spååres — a håe kons jent
Æ Dogter fæk godt nok mi Syggen fådrøwwen,
de æ lænng sien en wa så linne å løwwend,
a fæk mi Passen å kund mærk te de hjalp,
men de æ da få gal te såen en Hwalp
ska klemm en gammel Kuen o æ Maww,
— a hår ålde kjæend så gal i mi Daww!
Teksten forekommer i følgende publikationer:
| Udvalgte Jydske Digte 1968 af Anton Berntsen (1968) |
Copyright ISCA Software 2023-