Æ Bøker wa bløwwen så rinng i hans Maww,
en bøker var blevet så ringe i hans maww
han håd læjjn i æ Seng i fjowten Daww
han havde læjjn i en seng i fjowten dage
å Ingenting fåt te æ Føø;
og ingenting fåt til en føde
for en Uug sien håd di æ kloog Kuen hint,
for en uug gold havde de en kloog kone hint
men han lo ino å wa lii fåpint,
men han lå endnu og var lide fåpint
di wa ræj, de skuld hiel leg ham øø.
de var ræj de skulle hiel ligge ham øø
En Attemedde, han hååd et så skidt,
en attemedde han havde det så skidt
dæ kam tow Mend å vild gjøør en Visit,
der kom tog mend og vil gøre en visit
å de wa Niels Madsen å Jepp;
og de var niels madsen og jepp
di kam føst te Buers å fæk nued å eed,
de kom først til buers og fik nued og eed
æ Kaffe wa værm, di kam te å sweed,
en kaffe var værm de kom til og sweed
å Niels Madsen wa lii ve å ræpp.
og niels madsen var lide ved og ræpp
Så tæænd di æ Piiv å begyndt å ryyg,
så tæænd de en piiv og begyndt og ryyg
å no fløt di beggetow hen te den syyg,
og nu flyttede de beggeto hen til den syyg
de wa jo mæ ham, di vild snakk;
de var jo mig ham de vil snakk
Jepp kam mæ en »Trøste* og Andagtsbog«,
jepp kom mig en trøste og andagtsbog
han kund løøs som en Præst å wa fäåle klog,
han kunne læse som en præst og var fäåle klog
— æ Bøker kund knap sååns å takk.
en bøker kunne knapt sååns og takk
Å så løøst Jepp en trej$fie Støkk,
og så løøst jepp en trej fie støkk
om hwa en skuld gjøør, næer en Syggen vild trøkk»
om hvad en skulle gøre nær en syggen vil trøkk
så skuld en vær tålle å from;
så skulle en være tålle og from
en skuld takk få si Kås å vær glad ve å lii,
en skulle takk får sin kås og være glad ved og lide
jo mie æ Uund i æ Krop kund swii,
jo mie en uund i en krop kunne swii
des faar kund æ Sind blyw vænd om.
des før kunne en sind blive vænd om
No mindt di, den syyg måt fo Fre i si Brøst,
nu mindt de den syyg måtte få fre i sin brøst
mæ så gue Uer te Fåmåning å Trøst
mig så god uer til fåmåning og trøst
kund han ett vær bekjæend å klaww;
kunne han ikke være bekendt og klaww
men æ Bøker vrej sæ a Piin o si Lejj :
men en bøker vrej sig jeg piin på sin lejj
»Ja åld de ka I jo sajt sed å sæjj,
ja åld de kan i jo sajt sed og sæjj
de æ mæ — å ett Jer — dæ håer æ Mawwl«
de en mig og ikke jer der har en mawwl
Copyright ISCA Software 2023-